هروقت که کمتر حرف میزنم با دیگران احساس بهتری دارم .
ارامشم بیشتره .
ولی وقتی صمیمی میشم بعدا از حرفایی ک زدم پشیمون میشم .
نمونه اش سمانه ک مثلاااا دوست درجه اول منه . ولی مث اینکه فقط به اسم . کاری ندارم ک تو شادیام کنارم نبود و جوری رفتار میکرد ک کاملا معلوم بود انتظار داشت ازدواج نکنم 😑 اینکه هی استوری های پ رو ریپلای میکنه رو هم کاری ندارم . انقد چقد پررو شده بود و خیلی با پ احساس صمیمیت میکرد رو هم کار ندارم اینکه بهش گفتم فلان حرفو نباید ب پ میزدی اون ک دوست صمیمیت نیس انقد بی ادبانه باهاش حرف زدی و اون ناراحت شده رو کار دارم که برگشت بمن گفت هم تو رو بلاک میکنم هم شوهرتو و برای من ابراز تاسف کرد و گفت من جوگیر شدم . منم فقط چرت و پرتایی ک داشت ک مینوشت رو سین کردم و ب این فکر میکردم ک ب اصطلاح دوست من چقدر چرت و پرت تو دلش بوده و چقد از همین پیام ساده و بی منظور من منظور گرفته و چقدر واقعا منظور داشته ... خوشحالم ک ی نفر دیگه رو خوب شناختم و از زندگیم خطش زدم .
منو بلاک کرد تو اینستا و فک کرد الان میرم میگم ن اشتباه از من بوده ... یک ساعت بعدش از بلاک درم اورد و نوشت ب شوهرت پیام دادم ازش عذرخواهی کردم و خداحافظ
یعنی ناراحتی پ براش مهم تر از من بوده اگه اسم این منظور نیست پس چیه .
ب جهنم البته من بازم جوابشو ندادم چون دیگه واقعا حرفی نمیمونه باهاش بزنم